Nerede o eski büyükler?

Önceden şenliğimiz de şenlenecek nedenlerimiz de çokça vardı.

En önemlisi bayramı bayram yapan saygıDEĞER dürüst, ilkeli, mert büyüklerimiz vardı!

Şimdi ise elini öpeceğimiz büyüğümüz neredeyse hiç kalmadı!

Elini öpecek kadar saygı duyduğumuz insanların yerini kaypakça düzene ayak uyduran, sus pus oturan, etliye sütlüye karışmayan, ver yiyeyim ört yatayım sen uğraş ben yanmayayım arsızlığında keyfine bakanlar aldı!

Oysaki bir zamanlar adamına göre laf yetiştiren, kıvırmalı cümlelerin gizli öznesi şeklinde değil apaçık söylemlerin apaçık öznelerinde lafını esirgemeyen büyüklerimiz vardı.

Dalkavuksavar varlıklarıyla tarlası sırtında gezen iki yüzlüleri barındırmayan, fırsat vermeyen büyüklerimiz vardı.

Öğretmeni validen, belediye başkanından, milleti vekilden siyasetçiden daha çok sayan büyüklerimiz vardı.

Şimdilerde rant peşinde koşanların aksine mevzu bahis millet ve değerler ise yorganları yakıp köprüleri yıkan büyüklerimiz vardı.

Bugün ise bize sadece bayramın adı ile sanı kaldı…
içi boş,ikramlığı boş, tenceresi boş, hayalleri boş niceleri de cabası!

Onca şükrüne ve de yetinme alışkanlığı ile aza kanaat etme huyumuza rağmen elimizde avucumuzda hiçbir şey kalmadı.

Millete de bayramlarda köşe bucak insandan kaçacak bahaneler ve planlar kaldı!

Bir de üstüne mantar gibi olmaması gereken her yerde türeyen otlakçı tarlacıların orada burada otlamıyormuş gibi yaptıkları serzenişleri ile yörüngesi değişme sinyalleri veren gücün yönüne göre pozisyon alma telaşları sardı.

Sihirli bir değnek değmişcesine, gözlerinin önündeki perde kalkmışcasına, basbas bağıran gerçekleri “zamanında” duymayan kulaklar işitme yetisini kazanmışcasına, milletin beli bükülürken kendileri küpleri peşinde hiç koşmamışcasına, idrak yaşarmışcasına ortaya atlayanlar ile omurgasızlıktan şekli kaybolmuşların vasat tiyatroları sahne aldı.

Velhasıl önceden şenliğimiz de şenlenecek nedenlerimiz de çokça vardı.

En önemlisi bayramı bayram yapan saygıDEĞER, öngörüldü, nitelikli, yapıcı büyüklerimiz vardı!

Şimdi ise ortalığı saçı ak,yüreği kara, bedeni yaşlı,ruhu kayıp, içi boş, yüzü arsızlar aldı…

Bayramı bayram yapan büyüklerimiz en önemli yadigarlarımızdı!

Çoğu gitti azı kaldı.