Köşe Yazılarım

Geleceğe sesleniş

Bu satırları okuyan sen, kimsin bilmiyorum.Ama kelimelerimin sesini duyduğuna inanıyorum. Tesadüf yoktur.Böylesine kusursuz tasarlanmış bir varoluşun hiçbir şeyinin tesadüfe düşebilecek kadar basit olduğuna asla inanmıyorum. Tarih 23 Kasım 2020, gece yarısı saat 00.31. Evren durmaksızın hareket ederken, uyumak delilik gibi geliyor ve kısa uykularla geçiştiriyorum bedenimi daha çok idrak ederken.Sayısız soruyu beynimde yeşerten sayısız kez [...]

Sayın yetkili ne olacak bu liyakatsizlik cenneti?

Ey benim içi cayır cayır yanan kederli yüreğim!Hiç sorma ne haldeyim.Bir yanımda memleketim, bir yanımda değerlerim.Cebimde ise hazır bekleyen öfkeli ve kırgın ama yine de sevdalı kelimelerim.Hece hece fısıldarlar; samimiyet ve ekmek. Üstüne eklerim biraz da cesaretle hakkaniyet ve epey bir hürriyet, yazarım adalete bakanlar gibi kopsun kıyamet.Bu ne böyle kardeşim yeter gayri, hiç yoktan [...]

Memlekette yönetici çok lider yok

Toplumlara yön veren özgün liderlerdir. Onların oldukları yerlerde fark, pek çabuk görülür.Değer katma uzmanı, fark yaratma gönüllüsü, farkındalık oluşturma girişimcisidir.Kim ne derse desin inandığı doğruda inatla ve azimle yoluna devam edendir.Çoğunluğun izinden giden değil, çoğunluğa iz bırakabilendir.Şartlar ne kadar ağır da olsa sorumluluk alıp, bedel ödeyendir.Bireysel değil, toplumsal düşünendir.Ekibin aklı bireyin aklından üstündür ilkesiyle ekip [...]

Sallanıyoruz…tutan yok mu?

Vallahi sallanıyoruz.Hem de öyle böyle değil.Bir yerden tutsan bir yerden elinde kalır.Bir yerden bıraksan her yerden altında kalır.Memleketin içi panayır misali, her renkten alengir var.Gelen vuruyor, giden vuruyor.Kimisi yasta kimisi kaçışta!Kimisi hesaplı kimisi hesapsızca.Kimisi bir şey olma, kimisi bir şey yapma planlarında.Kimisi mertliğin kitabını yazıyor apaçık kimliğiyle ulu orta, kimisi namertliğin kralını yapıyor gizli gizli [...]

Sözde kutlama özde yaşa..

Ayağında derin bir kesik...Aklında en son sarıldığı an minik yavrusuna.Burnunda halen kokusu. Süt gibi.Ne garip değil mi?Bir hayatın başı ile bir hayatın sonunun hayallerde kesiştiği o an.Ve gözleri yaşaramayacak kadar canı çekilmiş bir beden ile yürürken kanlı topraklarda, ötesinde gözünün önünde tek tek ölen yol arkadaşları, kaderdaşları.Oysaki bir kaç zaman önce, kim hangi şehirden gelmiş, [...]

Yüze gelmemek

Toplum olarak acı ile sancı arasında bir yerde izliyoruz tüm olanları.Kendi içimizdeki çürükleri elemeden bu işin olmayacağını da, çok iyi biliyoruz.Herkesin dilinde bir, "İnsanlık kötüye gidiyor!" mırıldanmaları...Lakin bu kötüye giden insanlığın içinde konuşanın ne kadar katkısı var düzelmesi için meçhulden nağmeler adlı kitapta saklı!Hatasız kul olmaz, kabul.Ama kimileri hatasıyla yüzleşir, döner insanlığa, kimileri de yüzsüzleşir, [...]

Dolayısıyla umursamıyorum artık

Umursamıyorum artık.Zamanında beyin hücrelerimi yırtarcasına umursadığım içindir.Neşeli ruhumu prangalara vuracak kadar kederlendiğim içindir.Çırpınırken yüreğimin kanatları, yine ve yeniden ardına düştüğüm içindir fazlasıyla.Dolayısıyla, umursamıyorum artık.Zamanında kaybetmekten korktuğum ne varsa, çok yaraladı beni defalarca.Onun içindir ki, artık bakıyorum hayatın sonbahar dallarına, ibretlik bir örnek düşüyor ayaklarımın altına...Ve diyorum ki; adım adım yapraklar ardına düşme daha.Başını kaldır yukarıya [...]